De vrouw van de maan

 12,50

RenĂ© Pel – De jongste dichtbundel van de Gooise auteur RenĂ© Pel, aangevuld met een toneelstuk in zeven bedrijven.

De leegte

Ik voel me leeg
ik voel me afschuwelijk leeg
ik kijk om me heen en loop een beetje rond
en wat zie ik, ik zie niks
alles is weg
er blijft niets meer over
ik ben zo verdrietig met pijn in mijn hart
het is zo groot
ik looop verder en denk dan
waar ben ik
waar ben ik nou
schizofrenie is een rotziekte
en ik kots ervan
toch ga ik door met leven
ik heb een dochter
en een lieve Liesbeth
en een uitgever
soms ben ik het zat
om schizofreen te zijn.

 

Op de achterflap:

 

De vrouw van de maan werd ’s morgens om 5 uur
wakker; alles deed pijn, ze had tranen in haar
ogen. Het ging niet meer. Genoeg pillen had ze
gespaard, ze wilde dood maar niet alleen. Ze wilde
samen met haar maatje. Ze staarde naar buiten, ze
dacht aan die politieman, wat moest hij van haar?
Ze wist het niet. Wat zou hij bedoelen?
Om 17 uur kwam haar maatje. Ze bedreven de
liefde, ze maakte koffie klaar en deed hierin de
pillen. Ik hou van je, zei de vrouw van de maan. Ze
dacht na, is het nu echt voorbij? Ze was ziek en
wilde niet meer.
Samen gingen ze in bed liggen na het nemen van
de pillen. Tintelingen voelde ze.
Overal op haar lichaam.
Het werd donker, haar lichaam trilde.
De vrouw dacht, ik ben een vrouw,
de vrouw van de maan.